Krople mleka spływają z moich ust na brodę, a potem niżej — powoli, leniwie, zostawiając cienką, białą ścieżkę na ciepłej skórze. Zatrzymują się na miękkich dużych piersiach, które unoszą się spokojnie przy każdym oddechu. Biała strużka sunie dalej po ich aksamitnej pełni, błyszcząc kusząco w świetle, jakby specjalnie przeciągała tę chwilę. Moje ciało drży lekko, gdy chłodna kropla powoli wędruje jeszcze niżej. Chcesz zobaczyć ten niezapomniany spektakl mleka i mojego ciała? Zapraszam